ජීවිතඅත්දැකීම෴

එදින සවස 3ට සරසවියට ඒමේ අරමුණින් මම දවල් 1ට පමණ කොළඹ බලා යන බසයකට ගොඩ විය.

බසයේ වැඩි සෙනඟක් නොවූයෙන් අසුන් ගැනීමට අසුනක්ද මට සම්බ විය.

ටික වේලාවකට පසු සුපුරුදු පරිදි කොන්ගෝවක් (බෙරයක්) රැගත් බස් රථ තුළ ගීත ගායනා කරන තැනැත්තෙකු බසයට ගොඩවිය.

නමුත් ඔහුට පසුපසින් බසයට ගොඩවුනු ඔහුගේ සගයාගේ අත තිබුණේ බස් රථ තුළ දැක නුපුරුදු සංගීත භාණ්ඩයකි. එනම් කී බෝඩයකි. (ඕගන් එකකි)

එය දුටු සැනින් මගේ සිතට නැඟුනේ, සුළඟ කපාගෙන, වාහන නලා ඝෝෂා හඬ මැද ඉදිරියට ඇදෙන මේ සුවිසල් බසයටම, බැටරි දමා වැඩකරන මේ පුංචි කී බෝඩයෙහි ශබ්දය ඇසේද යන්නයි.

මර්වින් පෙරේරා සංගීතවේදියාණන් දැයෙන් සමුගෙන අදට වසරකි. මේ ඔහු පිළිබඳ ආදරණිය සැමරුමකි.‍
---

මේ ප්‍රශ්නෙ සෑහෙන කාලයක් තිස්සෙ ඉඳං මගේ හිතේ තිබ්බත් මේ ගැන ලිපියක් ලියන්න ඕනා කියලා හිතුණෙ පසුගිය දවසක වෙච්ච පුංචි සිද්ධියකින් පස්සෙ.

අපේ CSE 08 batch එකේ මුල්ම trip එක පහුගිය දවස්වල අපි ගියෙ දූවිලි ඇල්ල සහ කන්නෙලිය පැත්තෙ. දූලි ඇල්ල නම් මරු. එක දිය ඇළ්ලක් නෙමෙයි දිය ඇලි කීපයක් බැගින් තමයි තියෙන්නෙ, දිය ඇල්ළෙන් ගලන වතුර එක්රැස් වෙන නාන්න පුළුවන් විදියට හදපු ස්වභාවික තටාක කීපයකුත් තියෙනවා. කට්ටිය ඉතිං හිතේ හැටියට නාගත්තා. කන්නෙලියත් හරිම අපූරුයි. කූඩැල්ලො ගලව ගලව ගිය හැටි නම් කවදාවත් අමතක වෙන්නෑ.

ගැටළුව:

ඉතිං ආයෙත් මාතෘකාවට බහිමුකො. මං අර කියපු පුංචි සිද්ධිය වුණේ අපි ගිය trip එකේ photos මූණුපොතේ දැම්මට පස්සෙ. බලන්නකො මෙන්න මේ photo එකට ලැබුණු ප්‍රතිචාර ටික.

පසුගිය බදාදා (සැප්.2) මොරටුව සරසවි භූමිය තුළ පැවැත්වූ මෙම සම්මන්ත්‍රණයට සහභාගී වූවෙක් ලෙස මේ පිළිබඳ සටහනක් තබන්න හිතාගෙන හිටියත් අද තමයි ඊට ඉඩ කඩක් ලැබුණෙ. විශේෂයෙන්ම මේ සටහන තබන්නෙ මේ සම්මන්ත්‍රණය ට සහභාගී වීමට නොහැකි වූවන් වෙනුවෙන් දෙන්නට දේවල් කීපයක් තියෙන හින්දා.




කනිෂ්ක විසින් කනියාගේ සටහනේ සහ පිටස්තරයා විසින් Out in the open හි මේ සම්මන්ත්‍රණය පිළිබඳ ලිපි පළකරලා තියෙනවා. මෙම සම්මන්ත්‍රණය පිළිබඳව සහ දේශියකරණය පිළිබඳව මගේ මතය මම පිටස්තරයා විසින් මේ පිළිබඳ ලියපු ලිපියට ප්‍රතිචාරයක් වශයෙන් පළ කළා. ඉතිං ආයෙමත් මම ඒ පිළිබඳව ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෑ. එහිදී මට සඳහන් කිරීමට නොහැකි වුනු එක් දෙයක් ගැන පමණක් ලියන්නම්.

දවසේ කෙටි කතාව

"සෑර් බලන්නකො... චැහ්......!"
"මොකද බං......?"
"චැහ්....! බලන්නකො.... අපේ ෆිලිම් එක හදලා ඉවර වුනා විතරයි මේවා තහනම් කළානෙ..."
"මොනවද බං.....?"
"ඇයි සෑර් දැන් වැඩිහිටියන්ට පමණයි ෆිලිම්ස් තහනං නොවැ...."
"ඉතිං අපිට මොකද බං......?"
"අපිට මොකද අහන්නෙ.........? අපරාදෙ යට කරපු සල්ලි........"
"ඇයි..........?"
"ඇයි සෑර් ඉතිං දැන් අපි හදපු ෆිලිම් එකත්........"
"ඔව්.... ඉතිං..... කව්ද බං කියන්නෙ අපි හදපු ෆිල්ම් එක එහෙම එකක් කියලා....?"
"ඇයි සෑර් අපි හදපු ෆිලිම් එක......"
"ඔව් ඉතිං..... අපි හදපු ෆිල්ම් එක..............?"
"අපි හදපු ෆිලිම් එක වැඩිහිටියන්ට...."
"වැඩිහිටියන්ට වඩාත් සුදුසුයි!"

~නිමි~

ආගම් භේදයක් නොමැති ශිෂ්ටසම්පන්න සිංහලයෝ පමණක් උපේක්‍ෂාවෙන් මෙම ලිපිය කියවත්වා!

නැවත වරක් මම Taboo සම්බන්ධව ලිපියක් ලිවීමට හේතුව නම් ඔහු විසින් වෙනත් බ්ලොග් අඩවියක මට චෝදනා දෙකක් එල්ල කර තිබීමය. කෙනෙකුට චෝදනාවක් එල්ල කල විට නැවත පෙරළා චෝදනාව කල පුද්ගලයා විසින් චෝදනාවට ලක්වීම ස්වභාවිකය. එම නිසා මම එම චෝදනාවන්ට උපේක්‍ෂාවෙන් පිළිතුරු දෙමි.

ඔහු විසින් මට එල්ල කරන එක් චෝදනාවක් නම් මවිසින් මාගේ ලිපිය ලියා ඇත්තේ ඔහුට විරුද්ධව වාදයක් ඇදගෙන මාගේ අඩවියට හිට් වැඩිකර ගැනීමටය යන්නයි.

එයට පිළිතුර මෙසේයි:

පාප් වහන්සේ සහ ඔටුවෙකු ඉඳිකටු හිලෙන් රිංගවීම යන ලිපිය මවිසින් ලියන්නට හේතුපාදක වූයේ ආගමක් නොඅදහන්නෙකු වන Taboo විසින් මා පිළිපදින කතෝලික ආගමේ නායකයෙකු පිළිබඳ යම් සඳහනක් කර තිබූ නිසා සහ එහි වරදක් ඇතැයි කතෝලිකයෙකු ලෙස මට සිතුණු නිසාවෙන් සහ කතෝලික ආගමේ යම් උපමා කතාවක් පිළිබඳව නොදැනුවත්කම නිසා ඔහු ලියා තිබූ වැරදි කියමනක් නිවැරදි කිරීමට මට උවමනා වීම නිසාවෙනි. නැතුව ඔහු සමඟ වාදයක පැටලී hits වැඩි කර ගැනීමට නොවේ. Hits වැඩි උනාය කියා මට ඇති වන සෙතක්ද නැත.

මම සිංහල කතෝලිකයෙක්මි. නමුදු මම හැදී වැඩුනේ බහුතර බෞද්ධයින් පිරිසක් වෙසෙන ශ්‍රී ලංකාවේ ඇති බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුලය. දෙමව්පියන්ට දොහොත් මුදුන් දී වැඳීම, වැඩිහිටියන්ට ගරු කිරීම වැනි කතෝලික සුද්දන්ගේ නැති හොඳ සිරිත් විරිත් සිංහල කතෝලිකයින් වන අපට නිරායාසයෙන්ම උරුම වන්නේ මෙම බෞද්ධ සංස්කෘතියේ ආභාෂයෙනි. එම නිසා මම බෞද්ධ ආගමට ඉතා ගෞරව කරමි. මගේ මතය නම් ඕනෑම අයෙකුට තමන් කැමති ආගමක් අදහන්නට අයිතියක් ඇත්තා සේම අන් අය අදහන ආගම් වලට ගරු කිරීමට ද අප බැඳී සිටිය යුතු බවයි. විශ්වවිද්‍යාල සිසුවකු වීම නිසාවෙන් වර්තමානයේ වුවද මම වෙසෙන්නේ බෞද්ධ පරිසරයක බහුතර වූ බෞද්ධ මිතුරු මිතුරියන් ඇසුරු කරමින්ය. කෙටි පණිවුඩයක් යැවූවද, ඉ-ලිපියක් යැවූවද අවසානයේ ඔවුන්ට 'බුදු සරණයි' කීමට මම කිසිදා අමතක නොකරමි. ඔවුන් ඊට පිළිතුරු ලෙස පෙරළා මට 'බුදු සරණයි' කීවද 'ජේසු පිහිටයි' කීවද මට කම් නැත. මන්ද මම මේ ආගම් දෙකටම එක සේ ගෞරව කරන බැවිනි.

මා මෙම ලිපිය ලියන්නට හේතුපාදක වූයේ 'සාමාන්‍යයෙන් නොකියන කතා' නම් බ්ලොග් සටහන ලියන Taboo විසින් පළ කරන ලද ලිපියකි. මෙම ලිපියේදී ඔහු පාප් වහන්සේට 'පෝපා' ලෙස ආමන්ත්‍රණ කර ඇත. මෙලෙස ආමන්ත්‍රණය කිරීම ඔහු සාධාරණීකරණය කරන්නේ මෙලෙසය.